Προχωράμε ενωτικά αλλά αποφασιστικά

Τις τελευταίες εβδομάδες διακινείται δημόσια κείμενο με υπογράφοντες συναγωνιστές από την Αττική, με κριτική στην επιλογή της ΡΠΜ για την εκλογή προέδρου της Αντιπροσωπείας του ΤΕΕ, τον τρόπο λήψης απόφασης, την εκπροσώπηση στη ΔΕ του ΤΕΕ καθώς και την ύπαρξη ή μη καταστατικού της Παράταξης. (Δημοσιεύουμε ολόκληρο το κείμενο των συναγωνιστών στο τέλος).

Για την Αριστερά, δεν είναι πολυτέλεια οι διαφορετικές απόψεις. Αντίθετα, μπορούν να είναι και προωθητικές, αν αυτός είναι ο στόχος αυτών που τις εκφέρουν. Μπορούν όμως να δημιουργήσουν και παραλυτικά αποτελέσματα αν ο στόχος επικεντρωθεί στην πάση θυσία προβολή της «απόλυτης αλήθειας» και στην περιχαράκωση της παράταξης σε στρατόπεδα «πλειοψηφιών» και «μειοψηφιών», με επίδικο τις θέσεις στους μηχανισμούς.

Επειδή η δική μας Αριστερά έχει συνειδητοποιήσει βαθειά τους στίχους του ποιητή «Εμείς δεν τραγουδάμε για να ξεχωρίσουμε αδελφέ μου απ’ τον κόσμο, εμείς τραγουδάμε για να σμίξουμε τον κόσμο», δεν επιθυμούμε να δώσουμε μία ακόμη απάντηση για να επιβεβαιώσουμε την άποψή μας και να αναπαράγουμε για μια ακόμα φορά τη σύγκρουση. Στόχος μας είναι μέσα από την ευθεία και ειλικρινή τοποθέτησή μας να θέσουμε τέλος σ’ αυτήν την αδιέξοδη αντιπαράθεση. Στόχος μας είναι η ενωτική υπέρβαση που θα συμβάλλει καθοριστικά στην Ανατροπή που σχεδιάσαμε όλοι μαζί. Πόσο μάλλον που τα προβλήματα των μηχανικών και οι πολιτικές προκλήσεις δεν σηκώνουν σπατάλη δυνάμεων για εσωστρεφείς διαδικασίες.

Λίγα λόγια για την ουσία

Το θέμα της εκλογής προέδρου της Αντιπροσωπείας, όσον αφορά το πρόσωπο που επιλέχθηκε να στηριχθεί και τον τρόπο επιλογής, έχει αποτιμηθεί σε ολομέλεια της παράταξης εδώ και καιρό, έχει συζητηθεί διεξοδικά και η Παράταξη, η οποία δεν περιορίζεται μόνο στην Αττική, έχει καταλήξει συλλογικά, σε πανελλαδικό επίπεδο, και έχει επιβεβαιώσει επανειλημμένα τις αποφάσεις της. Το θέμα έχει τεθεί από τους ίδιους συναγωνιστές και στην Οργάνωση Μελών Μηχανικών Αττικής του ΣΥΡΙΖΑ η οποία έχει αποτιμήσει σχεδόν ομόφωνα τα γεγονότα. Σύντομη αποτίμηση και περιγραφή των γεγονότων από την ΡΠΜ έχει δημοσιευθεί σε σχετικό άρθρο στη διεύθυνση: https://rizoengineers.wordpress.com/2014/05/05/dioikisitee .

Για το θέμα του καταστατικού της Παράταξης, πρόκειται για ένα ζήτημα που η Παράταξη κατέληξε σε πρόσφατη πανελλαδική σύσκεψη, λαμβάνοντας υπόψη απόψεις μελών από όλη την Ελλάδα. Αν κάποιοι εκτιμούν ότι υπήρξε καθυστέρηση, φανταζόμαστε ότι αυτό δεν είναι καθοριστικός παράγοντας για τη δραστηριοποίησή τους ή όχι στην Παράταξη. Η λογική που δεν παίρνει υπόψη της την πανελλαδική διάσταση της παράταξης και την ανάγκη να προηγηθεί επαρκής διάλογος για τέτοιες αποφάσεις, καταλήγει να μη σέβεται τη συλλογική δημοκρατική λειτουργία.

Όμως, περισσότερο προβληματική είναι η λογική που εκφράζεται στο κείμενο των συναγωνιστών και αποθεώνει την εκπροσώπησή στη ΔΕ του ΤΕΕ έναντι της «λάντζας» για τις πολιτικές πρακτικές και την καθημερινή ζωή της Παράταξης.

Η θεώρηση ότι η συμμετοχή της «τάσης μας” στη ΔΕ του ΤΕΕ θα «εγγυούνταν» την ενότητα και η απαξίωση της ουσίας και του λόγου ύπαρξης της παράταξης, με τη θεώρηση της «λάντζας», δεν έχουν σχέση με την αριστερά της ανιδιοτελούς προσφοράς, ούτε με την αριστερά που αντιλαμβάνεται ότι οι συσχετισμοί δεν αλλάζουν σε επίπεδο κορυφών, όταν συναγελάζεσαι με τους εκπροσώπους άλλων παρατάξεων, αλλά είναι μια ιδιαίτερα επίπονη διαδικασία καθημερινής, πολυδιάστατης και πολύπλοκης επικοινωνίας με τους πολίτες.

Οι αποτιμήσεις τέλειωσαν – Τώρα κρινόμαστε από τις δράσεις

Η ΡΠΜ δεν μπορεί να συνεχίσει να παραμένει εγκλωβισμένη σε διλήμματα που τέθηκαν και απαντήθηκαν με τον ένα ή άλλο τρόπο. Οφείλουμε, πρώτα απ’ όλα, όλοι να ξεκαθαρίσουμε αν θα συνεχίσουμε την προσπάθεια με την ΡΠΜ. Αν ναι, ο διάλογος μπορεί να συνεχιστεί ως ενδοπαραταξιακός όχι για τα παρελθόντα αλλά για την καλύτερη ανταπόκρισή μας στις τρέχουσες προκλήσεις. Αν όχι, ας φροντίσουμε με λόγια και κυρίως με πράξεις να διαφυλάξουμε τον πολιτικό πολιτισμό μας.

Τα προβλήματα των μηχανικών και της κοινωνίας και οι πολιτικές προκλήσεις που υπάρχουν μπροστά μας απαιτούν δράσεις, συλλογικές και πολυδιάστατες. Η πολύπλευρη ποιοτική δράση που πρέπει να έχει μια παράταξη της Ριζοσπαστικής Αριστεράς εξασφαλίζεται μόνο με την ενεργοποίηση όλων των μελών και φίλων μας.

Ευρύ κάλεσμα της ΡΠΜ

Καλούμε όλα τα μέλη και τους φίλους της παράταξης, να δηλώσουν ενεργητικό παρόν για την “επόμενη μέρα”, δηλώνοντας συμμετοχή στις 35 πανελλαδικές ομάδες εργασίας της Ριζοσπαστικής Πρωτοβουλίας Μηχανικών στη διεύθυνση: http://goo.gl/t1ZrIW

Ακολουθεί η Ανοιχτή Επιστολή των συναγωνιστών

 

ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΩΝ ΜΕΛΩΝ ΠΟΥ ΑΠΟΧΩΡΗΣΑΝ ΑΠΟ ΤΟ ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΟ ΑΤΤΙΚΗΣ ΤΗΣ

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗΣ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΣ ΜΗΧΑΝΙΚΩΝ

 

Συναγωνίστριες, συναγωνιστές,

Η Ριζοσπαστική Πρωτοβουλία Μηχανικών (ΡΠΜ) ιδρύθηκε προκειμένου να απαντήσει στην ανάγκη για μια νέα ενωτική φωνή τόσο της Αριστεράς, όσο και ενός ευρύτερου προοδευτικού κόσμου στο ΤΕΕ και είχε δύο πρωταρχικούς στόχους: α) να εκφράσει και να κινητοποιήσει τους μηχανικούς που δίνουν πραγματικό αγώνα για την επαγγελματική τους επιβίωση και για τα ασφαλιστικά τους δικαιώματα, και β) να συγκρουστεί με το κατεστημένο και τους μηχανισμούς μέσα στο Επιμελητήριο, επιδιώκοντας να του δώσει μια νέα πνοή και να το ανοίξει προς όλους τους πληττόμενους από την κρίση συναδέλφους. Η ΡΠΜ ήταν μια παράταξη που θα λειτουργούσε συλλογικά-δημοκρατικά και θα δημιουργούσε μια νέα μορφή πολιτικής εμπιστοσύνης, αποδεικνύοντας έμπρακτα οτι δεν έχει καμία σχέση με τις πρακτικές των κυβερνητικών – μνημονιακών πλέον – δυνάμεων.

Δυστυχώς, ένα μέρος της παράταξης επέλεξε να κινηθεί εκτός αυτού του πλαισίου και να ορίσει ένα διαφορετικό “δρόμο” για την πορεία μας, υλοποιώντας τον τόσο κατά την εκλογή οργάνων στην Αντιπροσωπεία του ΤΕΕ, όσο και κατά τη διαχείριση της σύγκρουσης που επακολούθησε εντός της ΡΠΜ. Οι συνυπογράφοντες αυτό το κείμενο, θέλουμε να αναδείξουμε το μεγάλο πολιτικό αδιέξοδο που ανέκυψε και να εκφράσουμε τη δική μας ανοικτή διαφοροποίηση.

Πρώτα απ’ όλα, η πρόταση υποψηφιότητας Μοροπούλου για πρόεδρο της Αντιπροσωπείας του ΤΕΕ από την ΡΠΜ, την οποία στήριξε και η Δεξιά, έδειξε ότι η παράταξη αντιμετωπίζει την εκλογή οργάνων, όχι ως μια συνέχεια των μαχών των μηχανικών, αλλά ως μια αυτόνομη διαδικασία. Θέλοντας και μη, η παράταξη με την κίνηση αυτή υπέπεσε σε δύο αλληλένδετα λάθη. Αφενός, έπεσε στην παγίδα να θεωρήσει ότι η ανάληψη θέσεων είναι ικανή να οδηγήσει σε μια «μόνο από τα πάνω» αλλαγή της κατάστασης, κάτι σαν stratego χωρίς στρατό. Αφετέρου, δεν συνειδητοποίησε ότι στην επικρατούσα αντίληψη ενός «απαξιωμένου ΤΕΕ» ο κόσμος που στήριξε τη ΡΠΜ δεν ήθελε – και δεν θέλει – δόσεις πρόσθετης αναξιοπιστίας, αλλά μια ριζική ανατροπή. Και η ριζική ανατροπή προφανώς δεν επιτυγχάνεται από τη μία μέρα στην άλλη, αλλά με την κάθε μικρή ή μεγάλη τακτική μας επιλογή.

Συνεπώς το μεγάλο πρόβλημα που ανέκυψε δεν ήταν διαχειριστικό, ήταν ζήτημα στρατηγικής. Η παράταξη δεν μπόρεσε να απαγκιστρωθεί από το ΤΕΕ των μηχανισμών και των «καρεκλών». Ακύρωσε το σχέδιο που θα έκανε τις πλατιές μάζες των μηχανικών ξανά συμμέτοχες στις διαδικασίες του ΤΕΕ και που τελικά θα διαμόρφωνε ένα ριζοσπαστικό πλαίσιο για το επιμελητήριο σε θεσμικό, πολιτικό και κινηματικό επίπεδο. Ταυτόχρονα, έδωσε το στρεβλό μήνυμα ότι και η Αριστερά κινείται στο ίδιο φθαρμένο σκηνικό και δεν έχει την απαιτούμενη θέληση για ρήξη. Αντί να διεκδικήσουμε και να επεκτείνουμε την αριστερή ηγεμονία στην κοινωνία και να προσπαθήσουμε να χτίσουμε πολιτικές συμμαχίες ρητά και δημόσια με καθαρό λόγο ρήξεων και ανατροπών, δώσαμε μια εικόνα σύμπραξης με τις συστημικές δυνάμεις, και μάλιστα φάνηκε να αγόμαστε από αυτές.

Ενώ υπήρξε η δυνατότητα ισχυρής καταγραφής των αριστερών δυνάμεων στις εκλογές για την Αντιπροσωπεία του ΤΕΕ, με αξιώσεις ενάντια στην υποψηφιότητα που στήριζε το ΠΑΣΟΚ, κάτι που θα άνοιγε αργότερα το δρόμο για τη στήριξη υποψηφιότητας της δικής μας παράταξης στις εκλογές για πρόεδρο του ΤΕΕ από μια συμμαχία σχεδόν ισοδύναμη με

αυτές των ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, ο χώρος μας βρέθηκε όχι απλώς να καταθέτει την υποψηφιότητα Μοροπούλου, αλλά και να τη στηρίζει κόντρα στην αριστερή υποψηφιότητα (ΑΜΑΚ), η οποία είχε εν πολλοίς προκύψει από τις δικές μας πρωτοβουλίες και πιέσεις για συγκρότηση αντιμνημονιακού πόλου.

Η επιλογή αυτή απομόνωσε την παράταξη από το χώρο της υπόλοιπης Αριστεράς και εσωτερικά την τραυμάτισε βαθιά. Επιπλέον, το «φάουλ» με τη διαχείριση των ψήφων της ΡΠΜ κατά την εκλογή των μελών της Διοικούσας Επιτροπής του ΤΕΕ που οδήγησε στο να κερδηθεί μια επιπλέον έδρα από τη Δεξιά αντί της ευρύτερης ριζοσπαστικής Αριστεράς, έκανε την κατάσταση ακόμα χειρότερη. Συνολικά, υποτιμήθηκε η συνεχής ανάγκη για ενότητα της Αριστεράς, όχι μόνο μέσω του λόγου αλλά και μέσω μιας ακέραιης πολιτικής πρακτικής. Αυτό για ένα συλλογικό φορέα όπως το ΤΕΕ έχει μεγάλη σημασία προκειμένου να διεκδικήσει η Αριστερά με το δικό της πλαίσιο, πρόγραμμα και συμμαχίες θέσεις στη διοίκηση, όσο και για να καταγραφεί στην πιο δημόσια διαδικασία του ΤΕΕ, ότι “δεν είμαστε όλοι ίδιοι¨.

Τέλος, καθοριστικό ρόλο έπαιξε το ζήτημα της δημοκρατίας! Από την ίδρυση της παράταξης μέχρι και λίγο πριν την εκλογή οργάνων, λειτουργούσαμε στη βάση των αποφάσεων των ολομελειών και της τακτικής λειτουργίας ενός Ανοικτού Συντονιστικού – πάντα με γνώμονα τη συναίνεση. Όταν όμως φάνηκε ότι το «σχέδιο Μοροπούλου» δε θα γινόταν αποδεκτό από μεγάλο κομμάτι των μελών της παράταξης, η ευθύνη της απόφασης μεταφέρθηκε εν μία νυκτί στους πανελλαδικά εκλεγμένους της Αντιπροσωπείας, ώστε να «βγουν τα κουκιά». Αυτό σηματοδότησε τη μετατροπή της ΡΠΜ σε μια «παράταξη-σφραγίδα», μακριά από τον κόσμο που τη στηρίζει.

Η δημοκρατία δεν μπορεί να εφαρμόζεται ad-hoc, ούτε αποτελεί δευτερεύον ζήτημα. Διαφορετικά, κινούμαστε σε ένα πλαίσιο πολλαπλών, αυτόνομων (σχεδόν προσωπικών) κέντρων, μακριά από τη κουλτούρα της Αριστεράς. Και φυσικά, αν όλα τα μέλη μιας παράταξης δεν είναι συμμέτοχοι και συναποφασίζοντες, είναι επόμενο να νιώσουν περιττοί και να θεωρήσουν ότι είναι χρήσιμοι μόνο για τη «λάντζα», με αποτέλεσμα, σε αρκετές περιπτώσεις, τελικά να αποστρατεύονται.

Όσες και όσοι υπογράφουμε το κείμενο αυτό, είχαμε εξ αρχής διαφοροποιηθεί από αυτές τις προσεγγίσεις της ΡΠΜ. Θυμίζουμε ότι σε μια προσπάθεια συνεννόησης μετά τα γεγονότα κατά την εκλογή οργάνων του ΤΕΕ, προτείναμε τρία σημεία ως ελάχιστα βήματα προκειμένου η παράταξη να επουλώσει τα τραύματα της και να μη χάσει ανεπιστρεπτί τον ριζοσπαστικό της χαρακτήρα: 1) άμεση έγκριση του κανονισμού λειτουργίας, πριν δηλαδή την εκλογή των οργάνων του ΤΕΕ, όπου να ξεκαθαρίζεται ότι οι εκλεγμένοι στην Αντιπροσωπεία δεν είναι όργανο και δεν μπορούν να ανατρέπουν θέσεις ή αποφάσεις της παράταξης, 2) αυτοκριτική της ΡΠΜ για τη διαδικασία λήψης αποφάσεων και για τη διολίσθηση από θέσεις και αποφάσεις ολομελειών της, 3) έκφραση και της «άλλης άποψης» στη Διοικούσα Επιτροπή, προκειμένου να επανακτηθεί η εμπιστοσύνη εντός της παράταξης έμπρακτα. Όμως, ούτε μία από τις προτάσεις αυτές δεν έγινε αποδεκτή.

Μετά από όλα αυτά, θεωρούμε ότι η ΡΠΜ δεν είναι σήμερα η ίδια παράταξη, δηλαδή η παράταξη που οραματιστήκαμε και στήσαμε όλοι μαζί, και ότι έχει χάσει όχι μόνο τη δυναμική και τη ριζοσπαστικότητά της, αλλά και την επιρροή της στους συναδέλφους. Εμείς θα συνεχίσουμε να είμαστε παρόντες στο κίνημα των μηχανικών, και θα συμβάλλουμε με πάθος στη διαμόρφωση προτάσεων για τα θέματα που αφορούν τον κλάδο μας και τη θέση του στην παραγωγή. Η ανάγκη αλλά και η δυνατότητα για μια πραγματικά δημοκρατική και   ριζοσπαστική παρέμβαση στον μαζικό μας χώρο είναι ακόμα ζωντανή. Προορισμός μας παραμένει η ενεργοποίηση και η συμμετοχή ολοένα και περισσότερων συναδέλφων, πυξίδα μας η πραγματική δημοκρατία και η σύγκρουση με το ΤΕΕ των μηχανισμών, όχημά μας η ενότητα και η ανασύνθεση της Αριστεράς.

Αγραφιώτης Κωστής

Αλαβάνος Ιάκωβος

Αμπελιώτου Ράνια

Αρώνης Χάρης

Βελεγράκης Γιώργος

Γιαννόπουλος Γιάννος

Καϊμάκη Ντόρα

Κανελλοπούλου Έφη

Καρακίτσου Μαργαρίτα

Λεμάνη Ρένα

Μάργαρης Γιάννης

Μωσσέ Στεφανία

Ξανθάκος Ηλίας

Παλούκας Θοδωρής

Παπαθανασόπουλος Γιώργος

Στάϊκου Αντωνία

Χαρούπιας Πάνος

Ψαθάς Ανδρέας

Advertisements
This entry was posted in Αταξινόμητα. Bookmark the permalink.

5 Responses to Προχωράμε ενωτικά αλλά αποφασιστικά

  1. Ο/Η Πανταζής Κετικίδης λέει:

    Πολλά ποιήματα βλέπω στα σχόλια και δεν ξέρω τι να υποθέσω.
    Με βάση αυτά που γνωρίζω, συμφωνώ γενικά με το κείμενο των διαφωνούντων ¨συναγωνιστών¨. Όμως είναι πολλά αυτά που δεν γνωρίζω. Δεν γνωρίζω πως ακριβώς λειτούργησαν κάτω στην Αθήνα οι συνελεύσεις, πως και με πόσους παρόντες λήφθηκαν οι αποφάσεις, ούτε ξέρω οτιδήποτε για το ποιόν της επονομαζόμενης ως «πανελλαδικής συνδιάσκεψης».
    Γνωρίζω δυστυχώς ότι ποτέ ως τώρα η παράταξη και ο ιστορικός χώρος της δεν κατάφεραν να δώσουν πρακτικές λύσεις για την ουσιαστική συλλογική διαδικασία. Και ότι σε σχετική αναλυτική εισήγησή μου προεκλογικά, δεν υπήρξε διάλογος, ούτε από όσους σήμερα βλέπω να διαφωνούν με το αποτέλεσμα. Δεν αρκεί να διαφωνείς εκ των υστέρων, αλλά χρειάζεται και να προβλέπεις που οδηγεί η ροπή αδράνειας και να προτείνεις έγκαιρα πρακτικές λύσεις γνωρίζοντας πως προσπαθείς κάτι που έτσι κι αλλιώς ποτέ δεν είχε επιτευχθεί (ουσιαστική συλλογικότητα και πρακτικά εργαλεία).
    Δεν γνωρίζω τέλος τι θα θελήσουν να καταλάβουν οι τυχόν αναγνώστες από τα παραπάνω και αν εκφράζομαι σωστά και καθαρά. Επειδή δυστυχώς η επικοινωνία και μάλιστα στα πανελλαδικά πλαίσια δεν είναι εύκολη, και επειδή και οι προτάσεις που έχω κάνει σχετικά με τον τρόπο και το ρόλο της συλλογικής επικοινωνίας δεν φαίνεται να μπορούν να ευοδωθούν, ίσως τουλάχιστον ένας εκτεταμένος διάλογος μέσω σχολίων εδώ, θα μπορούσε να είναι μια κάποια αρχή…
    Τουλάχιστον να καταλάβω τι θέλουν να πουν τα ποιήματα και οι ποιητές!

  2. Παράθεμα: Ανοιχτή επιστολή των μελών που αποχώρησαν από το συντονιστικό Αττικής της Ριζοσπαστικής πρωτοβουλίας μηχανικών | Red NoteBook

  3. Ο/Η Χάρης Αρώνης λέει:

    «Φοβάμαι τους ανθρώπους
    που με καταλερωμένη τη φωλιά
    πασχίζουν τώρα να βρουν λεκέδες στη δική σου.»
    Μανώλης Αναγνωστάκης

    • Ο/Η leftengineer λέει:

      Εσείς που επιζήσατε μέσα σε πεθαμένες πόλεις
      Τώρα επιτέλους δείξτε οίκτο για τους ίδιους τους εαυτούς σας!
      Σε νέο πόλεμο, μην τραβήξετε ποτέ φτωχοί μου
      Λες και οι παλιοί δεν σας έχουνε χορτάσει..
      Μπ. Μπρέχτ «Στους Συμπατριώτες μου»
      Για την αντιγραφή: Θ. Κονταξής

      • Ο/Η engineercooperative (Agrafiotis) λέει:

        Κι όταν νικιούνται αυτοί που ενάντια στην αδικία παλεύουν
        Πάλι δεν έχει η αδικία δίκιο
        Η ήττα μας δεν αποδείχνει τίποτα άλλο,πέρα απ το οτι παραείμαστε λίγοι όσοι αγωνιζόμαστε ενάντια στην προστυχιά.
        Και περιμένουμε απ τους θεατές τουλάχιστον να ντρέπονται!

        γιατί δυστυχώς ο Μπρεχτ έχει πει πολλά
        από το ποίημα του ” Ενάντια στους αντικειμενικούς”

        Όταν αυτοί που αγωνίζονται ενάντια στο Άδικο
        δείχνουν τα πληγωμένα τους πρόσωπα
        είναι η ανυπομονησία εκείνων που ήταν ασφαλείς
        μεγάλη.

        Γιατί παραπονιέστε, ρωτάνε
        παλέψατε το άδικο! τώρα
        αυτό σας νίκησε: σωπάστε λοιπόν!

        Όποιος αγωνίζετε, λένε, πρέπει να ξέρει να χάνει
        Όποιος ψάχνει τον καυγά, μπαίνει σε κίνδυνο.
        Όποιος συμπεριφέρεται βίαια
        δεν μπορεί να κατηγορεί τη βία.

        Αχ, φίλοι, που είστε ασφαλείς
        γιατί τόσο εχθρικοί; Εμείς είμαστε
        οι εχθροί σας, που είμαστε οι εχθροί του Άδικου;
        Αν οι αγωνιστές εναντίον στο Άδικο νικηθούν
        το άδικο πράγματι δεν έχει δίκαιο!

        Οι ήττες μας δεν αποδυκνείουν
        τίποτα παραπάνω από το ότι
        είμαστε λίγοι
        αυτοί που παλεύουν ενάντια στο Κακό
        και από τους θεατές περιμένουμε
        τουλάχιστον να ντρέπονται.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s